Mokofin

Aurreko batean Hondarribian izan ginen. Hondarribian, urtero, beste herrialde bateko gastronomia ezagutzeko aukera ematen digute antolatzen duten aste gastronomikoaren bidez. Horrela, hitzaldiak, erakusketak, dastatzeak, afariak eta hainbat gauza izaten dira. Aurten Groenlandiako hainbat sukaldari ekarri dituzte erakusketatxo bat egitera. Guk, gure artean, arrain espezie ezberdinak eta horiek prestatzeko beste era batzuk izango zituztela eta, hara joateko plana egin genuen. Zoritxarrez, denbora arazoak zirela eta, ez genuen afaltzera joateko aukerarik, beraz, lanetik ateratakoan, pintxo batzuk dastatzera joatea erabaki genuen. Bagenekien eguerdi partean, Hondarribiako hiru tabernatan, Gran Sol, Enbata, eta Txantxangorrin, Groenlandiako jakiekin egindako pintxoak ematen zituztela, eta horien bila abiatu ginen.

Hondarribiara joatea beti da gozamena, eta ez dastamenerako soilik, begietarako ere bai. Herrian zehar paseotxo bat ematea beti da atsegina eta kaleetako giroa ere alaia izaten da. Baina aurreko ostiralean ez. Euria ari zuen goian behean eta kalean lau katu baino ez ziren ikusten. Gainera, gu hirurak aldera iritsi ginen eta jende gehiena ordurako etxeratua zen itxura batean.

Beraz, panorama ikusita, arin-arin lehenengo pintxoa jatera abiatu ginen, gosea ere bagenuen eta. Txantxangorri aukeratu genuen Groenlandiako lehenengo jakiak jateko leku. Hor, Kubako doinua zuen zerbitzariak azaldu zizkigun zein ziren bertan ematen zituzten pintxoak.

Hasteko, bakailao brandada; guri ez zitzaigun hain arrotza egin, lehen ere jan izan ditugu horrelakoak, gainera, piper gorri eta berdeen gainean ekarri ziguten eta erabat etxekoa egin zitzaigun.Guk irudimenari bidea egiten utzi genion, eta berehala ikusi genituen euskal arrantzaleak Groenlandiako bidean hemengo piperrak hartuta, eta noski, hortik sortuko zen pintxo hau.

Ondoren Halli-but (ez dakit oso ondo idatzia dagoen) arrain xerratxo bat ekarri zigun. Aurretik 10 ordu inguru, salda berezi batean beratzen edukitako arraina zen. Hau bai, bereziagoa zen, carpaccio antzeko zerbait. eta gainean Snow crab, edo elurretako karramarroa edo horrelako zerbait; bada hango espezie berezi bat izan behar du. Oso goxoa. Honekin batera oso saltsa fina ekarri ziguten, baratxuri saltsa, bazirudien maionesa antzeko zerbait egin zutela. Oso goxoa zegoen.Eta saltsa hau, dirudienez ohikoa da Groenlandiako mahaietan.

Azkenekoz, Musk Ox haragia jan genuen. Badirudi MuskOx izeneko hori, zezenen antzeko animalia dela tamainaz, nahiz eta, benetan ahuntzen familiakoa izan. 2 tona pisatzera hel omen daiteke, eta animalia honen haragia Kobeko haragi ospetsuarekin alderatzen omen dute. Groenlandiarrak oso harro omen daude animalia honekin. Egia esateko oso goxoa zegoen, eta laguntzeko jarritako saltsak ere bai. Hemen ere ez zen falta baratxuri saltsa hori.

Ondoren Enbata tabernara joan ginen, eta han beranduegi zela eta bidali egin gintuzten. Gran Sol-era joan ginen ondoren, eta han, Musk Ox haragiaz egindako ragut-a jan genuen. Oso goxoa hau ere.

Dena den, badirudi plater hauek gure dastamenera egokitzeko, etxeko sukaldarien eskutik aldaketa batzuk jasan dituztela. Izan ere, Groenlandian haragia hotza jaten omen dute, eta hori pentsaezina omen zen gurera etorrita. Nik uste dut, gutako batzuk behintzat, horretara ere ausartuko ginela baina.

Groenlandiara joateko aukerarik ez dugunontzat oso hurbiltze polita izan da hau.